ریمپ پراید؛ یورو ۲، یورو ۴ و کاربراتوری چه فرقی دارند؟
پراید کاربراتوری ایسیو ندارد که ریمپ شود. ریمپ روی پراید یورو ۲ و یورو ۴ چه میکند، ایسیو ماشین شما زیمنس است یا ساژم و SSAT، و از تیونر چه بخواهید.
ریمپ پراید چه تأثیری دارد؟ روی پراید انژکتوری، کارگاهها معمولاً حدود ۱۰ درصد قدرت بیشتر وعده میدهند و بعضیها تا ۱۵ درصد. موتور پراید بسته به سال ساخت حدود ۶۳ تا ۷۱ اسببخار دارد، پس حرف از ۶ تا ۱۰ اسببخار است، آن هم روی کاغذ. روی پراید یورو ۴، کارگاهها ریمپ را بیشتر برای رفع چند بدقلقی شناختهشده پیشنهاد میکنند. پراید کاربراتوری هم اصلاً ایسیو (کامپیوتر موتور) ندارد که ریمپ شود. پس اول ببینید ماشینتان کدام است.
ریمپ پراید کاربراتوری؛ ایسیویی در کار نیست
پرایدها تا حدود سال ۱۳۸۴ کاربراتوری بودند. در این ماشینها سوخت را کاربراتور با سازوکار مکانیکی میرساند و جرقه را دلکو پخش میکند. کامپیوتری در کار نیست که فایلی داشته باشد و کسی بازنویسیاش کند. اگر کسی «ریمپ پراید کاربراتوری» پیشنهاد داد، بدانید دارد چیز دیگری میفروشد.
برای پراید کاربراتوری کار درست همان سرویس قدیمی است: یک کاربراتورساز باتجربه که کاربراتور را تمیز و تنظیم کند، آوانس و دلکو را چک کند، و بعد شمع و وایر نو و فیلتر هوای تمیز. هدف این کارها برگرداندن موتور به حال سالم است، نه قدرت اضافه. تبدیل کاربراتوری به انژکتوری هم دردسر زیادی دارد و روی ماشینی به این سنوسال نمیارزد؛ پولش را خرج ترمز، لاستیک و کمکفنر کنید.
پرایدهای نیمهانژکتوری (سیستم CLC) که حدود سالهای ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ ساخته شدند، ایسیو دارند، ولی تعدادشان کم است و قطعه و تعمیرکارشان از آن هم کمتر. اگر ماشین شما از اینهاست، پیش از هر کاری مطمئن شوید تیونر این سیستم را میشناسد.
ریمپ پراید زیمنس، ساژم یا بوش؛ ایسیوی ماشین شما کدام است
چه صبا و نسیم باشد، چه ۱۴۱، ۱۳۲، ۱۳۱ یا ۱۱۱، موتور همان ۱۳۲۳ سیسی است که از موتور B3 مزدا آمده. پس برای ریمپ پراید صبا یا ۱۳۱ یا ۱۱۱، اسم مدل مهم نیست؛ مهم این است که ماشین کدام ایسیو و کدام استاندارد آلایندگی را دارد. به پرایدهای انژکتوری پیش از یورو ۴ در بازار «یورو ۲» میگویند. تقسیمبندی تقریبی این است:
| حدود سال ساخت | ایسیوهای رایج |
|---|---|
| از ۱۳۸۴، اولین انژکتوریها | ساژم S2000 و گاهی والئو |
| از حدود ۱۳۸۶ | زیمنس |
| حدود ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ | بوش M7.9.7 برای بنزینی و M7.4.11 برای دوگانهسوز، کنار زیمنس |
| از حدود ۱۳۹۳، یورو ۴ | زیمنس ساخت کروز («زیمنس شبکه»)، SSAT و بعدها LZNF |
مدل دقیق را از برچسب روی بدنه ایسیو یا با دیاگ پیدا کنید. سال ساخت فقط سرنخ است، چون ماشینی به این سن ممکن است ایسیویش را عوض کرده باشند. تیونری را هم انتخاب کنید که با همین مدل کار کرده، نه فقط «با پراید». ۲۰۶ هم همین داستان را دارد و ایسیوهای ۲۰۶ و ریمپشان را جدا نوشتهایم.
ریمپ پراید یورو ۴ با یورو ۲ چه فرقی دارد
پراید یورو ۲ یک سنسور اکسیژن دارد، پیش از کاتالیزور، که ایسیو با آن مخلوط سوخت را تنظیم میکند. یورو ۴ دو سنسور دارد؛ دومی بعد از کاتالیزور است و کارش پاییدن خود کاتالیزور است. یورو ۴ سیمکشی شبکه (CAN) هم دارد و موتورش با ۷۱ اسببخار و ۱۰۸ نیوتنمتر قویترین نسخه پراید است.
با این حال، ایرادهایی که کارگاهها میگویند ریمپ یورو ۴ برطرفشان میکند اینهاست:
- صدای ناک در دور پایین و سر حرکت، و کپ کردن موقع راه افتادن
- مکث بین دنده ۱ و ۲ و کشش کم در دور پایین
- گاز نخوردن صبحها وقتی موتور سرد است، و لرزش درجا
- خطای کاذب کاتالیزور با کد P0420
یکی از همین کارگاهها نوشته اگر بنزین یورو ۴ باکیفیت در جایگاهها بود، خیلی از این ایرادها اصلاً پیش نمیآمد.
پراید یورو ۲ داستان دیگری دارد. همان کارگاه نوشته پراید معمولی و HP+ اگر دستنخورده باشند، تقریباً بیایراد کار میکنند و برای رانندگی شهری به ریمپ نیازی ندارند. پس سود ریمپ یورو ۲ همان چند درصد قدرت است و خودتان حساب کنید به پولش میارزد یا نه.
یک پیشنهاد را با احتیاط گوش کنید: حذف سنسور اکسیژن دوم یا خاموش کردن خطای کاتالیزور، که معمولاً بعد از بریدن کاتالیزور سراغش میروند. رفع خطای کاذب روی کاتالیزور سالم یک چیز است و پنهان کردن کاتالیزوری که بریده شده، چیز دیگر. معاینه فنی گازهای اگزوز را با دستگاه میخواند، نه چراغ چک را؛ خاموش کردن خطا، کاتالیزوری را که نیست برنمیگرداند. درباره سنسور میلسوپاپ هم همینطور: اگر خراب است عوضش کنید، از مدار خارجش نکنید.
بعد از ریمپ چه فرقی حس میکنید و چه چیزی عوض نمیشود
اگر کار درست انجام شود، روی یورو ۴ باید همان ایرادهای بالا کمتر شود: ماشین سر حرکت کمتر کپ میکند، صبحها راحتتر گاز میخورد و در دور پایین نرمتر میکشد. روی یورو ۲ هم همان چند اسببخار؛ ماشین کمی سرحالتر میشود، ولی ماشین دیگری نمیشود.
چند چیز را هم از ریمپ انتظار نداشته باشید. بالا بردن کات دور، یعنی دوری که ایسیو بالاتر از آن سوخت را قطع میکند، بدون اینکه موتور هوای بیشتری بکشد قدرتی اضافه نمیکند؛ این را خود کارگاههای ریمپ هم میگویند. بعضیها بکفایر، یعنی ترقهزدن اگزوز، سفارش میدهند؛ ولی کارگاهی که خودش این کار را روی پراید انجام میدهد نوشته برای موتور ضرر دارد و توصیهاش نمیکند.
حواستان به بنزین هم باشد. فایلی که جرقه را برای بنزین بهتر جلو کشیده، ممکن است با بنزین معمولی ناک بزند و ناک طولانی به پیستون و کاتالیزور آسیب میزند. فایل را برای بنزینی بخواهید که واقعاً میزنید. اینکه بنزین جایگاهها چند اکتان است و ناک با موتور چه میکند، در ناک موتور و بنزین ایران آمده است.
قبل از ریمپ پراید، اینها را چک کنید
- اول دیاگ. ریمپ خرابی قطعه را درست نمیکند. سنسور دور موتوری که خطای P0336 ثبت کرده یا سنسور دریچه گاز خراب با فایل جدید درست نمیشود، و سنسور اکسیژن اول اگر ضعیف باشد، نتیجه خود ریمپ را هم خراب میکند.
- مدل دقیق ایسیو را بدانید و بپرسید تیونر چند پراید با همین ایسیو را ریمپ کرده است.
- پیش از هر تغییری یک نسخه از فایل اصلی را خودتان نگه دارید تا روز فروش یا اگر از نتیجه راضی نبودید، ماشین به حالت کارخانه برگردد. اگر میخواهید بدانید تیونر دقیقاً چه چیزی را در فایل عوض میکند، ریمپ چیست و چه چیزی را عوض میکند را بخوانید.
- فایل را برای بنزین معمولی بخواهید، بدون حذف سنسور و با کنترل ناک روشن.
اگر دنبال افزایش قدرت پراید هستید و بعد از ریمپ باز هم کم آوردید، پیش از هر تصمیمی حسابوکتاب توربو روی پراید را بخوانید. برای بیشتر پرایدها ریمپ آخرین خرجی است که روی موتور میارزد؛ بعد از آن، پول را خرج چیزهایی کنید که ماشین را نگه میدارند، نه آنهایی که هلش میدهند.
